مهدی توکلی  در یادداشتی تحت عنوان (کمی بعد از نوک دماغ)  می نویسد:

واقعا این بحث انتقال امتیاز تیم دسته دومی برق شیراز به مرودشت هم در نوع خودش جالب شده است.

گذر از سالنهای فوتسال شهرستان مرودشت و رسیدن به آمار صدها نفره ورزشکارانی که مشتاقانه به این سالنها می روند غیر از اثبات پتانسیل ورزشی مرودشت به خصوص در فوتسال و علاقه مندی بالا نسبت به آن چیزی ندارد و بعد از آن هم باید نشست و غصه خورد که چرا ظرفیتی برای ظهور استعدادهای مرودشتی نیست.

مرور رشد فوتسال در مرودشت با ظهور ستاره های فوتسال همچون برادران علیزاده،  برادران شهوند و شهرام امیری که در عالی ترین سطح مسابقات کشوری یعنی لیگ برتر توپ زدند و درخشیدند این نکته را به وجود می آورد که این ستاره ها بدون حضور در هیچ تیمی از مرودشت و با تلاشی مضاعف در مافیای ورزشی مرکز استان توانستند  به این سطح برسند و نا خواسته به این مهم خواهیم رسید که اگر مسیر ترقی و رشد در این رشته از شهرستان مرودشت بگذرد و به عبارت ساده تر خود ما در لیگ های بالاتر حضور داشته باشیم این امکان برای ظهور استعدادهای مرودشتی و تبدیل شدن آنها به ستاره های آینده فوتسال ایران بهتر و بیشتر فراهم می شود با این حال دغدغه امروز دلسوزان ورزش مرودشت به بحث حمایت از این تیم بر می گردد که اصولاً خواسته کاملا به جایی است اما در ساختار ورزش ایران این خواسته همواره به عنوان پاشنه آشیل ورزش بوده چرا که به علت زیان ده بودن تیم داری و باشگاه داری در ایران بحث حمایت از ورزش همواره یک روند سینوسی داشته و این حتی در عالی ترین سطح ورزش کشور در دو باشگاه پر هوادار ایران به عینه قابل مشاهده است با این تفاسیر راه برون رفت از این وضعیت در ایران و به خصوص شهر مرودشت چیست!؟

بی گمان حمایت های دولتی و خیرین در ورزش نمی تواند همیشگی و مداوم باشد و اگر هم باشد بایستی دست اندر کاران یک باشگاه مثل تخت جمشید اسب خود را برای کار در شرایطی که هیچ حامی نداشته باشند زین کنند این استراتژی بدون شک آنها را به سمت انجام برنامه ریزی مناسب و کاهش هزینه های مرسوم خواهد برد و در این حالت اگر حمایت مقطعی دولت و صنایع و خیرین هم به میان آید باعث انسجام بیشتر این باشگاه خواهد شد اما اگر مدیران تخت جمشید نشسته اند به این امید که با حمایت و کمک های دولتی و…  چرخ این تیم را بچرخانند یقینا محکوم به شکست خواهند بود

در قسمت دوم این مقاله هم نگارنده با تکیه بر واژه(( استراتژی)) در ورزش روشهای برون رفت از چالش ها را بیان می کند

در این جا مدیران باشگاه تخت جمشید باید با هدف گذاری واقع بینانه کار را شروع کرده و بعد از هدف گذاری در پشتوانه سازی انسانی، مالی و تجهیزات مورد نظر یک باشگاه حرفه ای بایستی قدم بگذارند.

در بحث هدف گذاری مدیریت و کادر فنی تخت جمشید باید این مساله را حل کند که استراتژی آنها از حضور اول در لیگ چیست!؟

آیا آنها به صورت احساسی صعود در اولین قدم به لیگ بالاتر را می طلبند یا اینکه در وهله اول حفظ سهمیه در لیگ دسته دوم و پشتوانه سازی هم برای آنها یک موفقیت است!؟

برای پاسخ به این سوال کافی است به روند رو به رشد باشگاهی مثل نفت تهران و فولاد خوزستان توجه داشته باشیم که علیرغم متمول بودن این دو باشگاه اما طی نمودن روند پله پله باعث ثبات آنها شده است و این باشگاه ها با تکیه بر پشتوانه سازی انسانی با هزینه ای بسیار کمتر اما با مدیریت مناسب و استراتژی کارشناسی شده  در سطحی هستند که امروز وقتی حکایت محرومیت بازیکنان سرباز باشگاه فولاد خوزستان به میان آمد با جایگزین کردن تولیدات باشگاه که حاصل یک کار پایه‌ای مدت دار بودند عملاً خللی بر روند رو به رشد این باشگاه وارد نشد و آنها همچنان در کورس قهرمانی هستند

با این تفاسیر به این نتیجه می رسیم که مدیران باشگاه تخت جمشید حداقل نباید این توقع را در جامعه ایجاد کنند که در سال اول به لیگ بالاتر صعود کنند و حفظ و بقای آنها در همین لیگ دسته دوم هم به نوعی موفقیت محسوب می شود در حالی که در یک نمونه واضح در شهرستان مرودشت از دو سال قبل در یک برنامه مدون و خوب باشگاه پویندگان تلاش از لیگ شهرستان به استان صعود کرد و با قهرمانی در لیگ استان به مرحله اول لیگ دسته سوم رسید و با قهرمانی در مرحله اول  لیگ دسته سوم گام به مرحله نهایی لیگ دسته سوم بگذارند که این روند سریع این امید و توقع را به وجود آورده بود که از  این مرحله نیز باید صعود کنیم و با چنین استراتژی وقتی یک با یا دو باخت از کورس عقب می ماند تیم وارد هیجان،  استرس و حاشیه می شود و حتی خود بازیکنان و کادر فنی هم باور ندارند که ابقاء پویندگان در لیگ دسته سوم هم خود موفقیت است و در سالهای بعد با کسب تجربه بیشتر و تجدید قوا و حمایت های بهتر و بیشتر مسیر صعود را فراهم کنند امروز بزرگترین دستاورد این باشگاه تربیت و معرفی نسلی جدید در فوتبال مرودشت است که بعدها بیشتر نمایان خواهد شد

بنابراین مدیران باشگاه فوتسال تخت جمشید با الگو برداری از این نمونه نزدیک هم می توانند مسیر را بهتر پیدا و مهیا کنند

و اما موضوع سوم :

در روزهای اخیر انتقال امتیاز باشگاه برق شیراز به مرودشت باعث انتقاد برخی از شهروندان شده است و آنها معتقدند با وجود داشتن یک تیم در لیگ فوتسال استان چه نیازی به راه اندازی یک تیم موازی بود و بحث حمایت حداکثری از تیم حاضر در لیگ استان که شهرداری می باشد را پیش کشیدند.  برای تحلیل این موضوع در نگاه اول منطقی به نظر می رسد اما اگر ما حساب استان تهران به سبب پایتخت بودن و استانهای اصفهان و خوزستان و آذربایجان شرقی را به سبب وجود صنایع بزرگ مادر و البته نفوذ سیاسی را از باقی استانهای کشور جدا کنیم درک شرایط بغرنج مالی و اسپانسرینگ ورزشی بسیار راحت است و استان فارس امروز نمی تواند خود را با اصفهان بنا بر دلایل مشخص مقایسه کند و در اکثر رشته های پر طرفدار مثل فوتبال و کشتی و بسکتبال و والیبال استان فارس در سطح اول کشور یا نماینده ای ندارد و یا اگر دارد بیشتر زنگ تفریح رقبای قلدر استانهای دیگر است در چنین شرایطی امتیاز فوتسال باشگاه برق شیراز قرار است به خارج از استان منتقل شود و در لحظات آخر مسیر این باشگاه به سمت مرودشت تغییر می کند بنابراین واگذاری این امتیاز به فوتسال مرودشت هم برای مرودشت و هم برای استان فارس ضرری نداشته و نداردچرا که آن را از یک حالت از دست رفته برگردانده اند  اما این موضوع جایی نگران کننده می شود که مالکین باشگاه تخت جمشید منتظر کمک رسانی مداوم و به قولی امدادهای غیبی باشند که در این صورت نه ایشان بلکه همه ما هم می توانستیم تیم داری و باشگاه داری را انجام دهیم پس مدیران این باشگاه حتماً ظرفیتی در خود دیده اند که پا به این عرصه گذاشتند هر چند حمایت از این تیم وظیفه تک تک شهروندان و مسئولین است است اما برنامه ریزی و استراتژی و هدفگذاری و نحوه رسیدن به هدف را باید مدیریت باشگاه تخت جمشید بر عهده بگیرد

در خصوص تداخل و موازی کاری این تیم با تیم حاضر در لیگ استان یعنی شهرداری باید به ظرفیت بالای فوتسال مرودشت اشاره کرد و اینکه شهرداری مرودشت می تواند به راحتی و به صورت کاملاً مستقل تا چند رده بالاتر هم این تیم را مدیریت کند چرا که در موارد پر تعداد مشابه شهرداری های کشور مثل یاسوج،  بندرعباس،  ماهشهر،  تبریز و حتی فیروزآباد و…  با هزینه بسیار سنگینتر وارد فضای ورزش قهرمانی شده اند بنابراین شهرداری مرودشت هم می تواند مانند آنها در بحث ورزش موفق شود

منبع: آفتاب مرودشت