زندگینامه سید ذبیح الله حسینی: شهید سید ذبیح الله حسینی فرزند سید مجید در ۹/۴/۱۳۴۵ در خانواده ای مؤمن و متدین عشایری در شهرستان مرودشت دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را تا اول دبیرستان به اتمام رسانید پس از آن با آغاز جنگ تحمیلی زمانی که دشمن بعثی به مرزهای این مملکت اسلامی هجوم آورده بود او نیز به مانند دیگر دوستان و جوانان شهر راهی جبهه های حق علیه باطل گردید این بسیجی مخلص پس از رشادت ها و دلاوریها در ۱۲/۱۲/۱۳۶۲ در مناطق جنگی جزیره مجنون در عملیات خیبر بر اثر اصابت ترکش به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد. روحش شاد و یادش گرامی .

وصیت‌نامه

نام :سیدذبیح‌اله
نام خانوادگى :حسینى
نام پدر :سیدمجید
تاریخ‌تولد :۰۹/۰۴/۱۳۴۵
ش.ش :۶۹۴۴
محل‌صدورشناسنامه :مرودشت
تاریخ شهادت :۱۳/۱۲/۶۲
نوع حادثه :حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحمیلى
شرح حادثه :حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه
استان :استان‌فارس
شهر :مرودشت
وصیت‌نامه :%
حسینى ذبیح الله
بسم الله الرحمن الرحیم

اى رزمندگان اسلام بجنگیدکه چه بکشید و چه کشته شوید پیروز هستید (امام خمینى ) به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و با سلام برامام زمان وامام امت شهیدپرور وبا سلام به رزمندگان اسلام وبادرود به روان پاک شهیدان انقلاب اسلامى دراین زمان که جنگ برکشورما تحمیل شده من وظیفه شرعى خود دانستم که همچون برادران رزمنده به جبهه بروم وبا یارى آن برادران رشیدکفررا از روى زمین برافکنیم که ریشه این کفروشیطان بزرگ همان آمریکاست که براى نابودى آن باید اقدام کرد و زمینه سازى باشیم براى انقلاب مهدى (عج) ودرحال حاضر که عازم جبهه هستم آن چنان شورى دردل من جاى گرفته که وجودخودرا برروى زمین احسا س نمى کنم واین احساس را براین میدانم که مى خواهم راهى رابروم که انسانها ى بزرگ به این هدف لبیک گفته و ما ادامه دهنده راه آنها مى باشیم وراهى که آنها رفته اند جهادى است به سوى خوش بهشتى و چه خوبست انسانى که این راه را برود وبراى رضاى خدا وبراى حفظ اسلام رفته باشد نه براى خودنمایى و خودرا به مردم بشناساند شهید قلب تاریخ است مرگ آبى است که ازسر همه مى گذرد و به سراغ همه مى آید و همه رابه کام مرگ مى برد و مرگ درراه خدا مرگى است پرافتخار و پرعزمت و چه خوب است که انسان سراغ آن مرگ برود که به سوى کمال و به سوى پروردگار عالم راه دارد و من این راه را با چشم با زوقلبى روشن انتخاب کردم واز پدرومادرم و اقوام اگر سعادت شهیدشدن به من عنایت گردید وشهیدشدم براى من گریه نکنید که اولاگریه از اجر شهید مى کاهد و ثانیادشمنان اسلام وانقلاب راشاد
مى کنید و درآخر از پدرومادرم خداحافظى مى کنم واززحماتى که براى من کشیدید سپاس گذارم و انشاءالله که امانت خودرا به خداوند عنایت کرده باشید و روز قیامت بهره اى از این باغ برده باشید و همچنین از تمام برادرانم و خواهرانم و اقوام و دوستان خداحافظى مى کنم و از شما طلب آمرزش و دعا.